კომენტარი ია ანთაძის ბლოგზე "ერთი რჩევა ია ანთაძეს"

ია, რადიო თავისუფლების ბლოგებზე ბლოგერები მოწვეულები არიან და სივრცის ორგანიზებაში ჰონორარს იღებენ, სივრცეც "გარანტირებული" და პრესტიჟულია - რადიო თავისუფლებას ათწლეულების განმავლობაში აქვს ეს პრესტიჟი დაგროვილი; ფეისბუქში კი სრულიად თავისუფალი და ყოველგვარ გარანტიას მოკლებული სივრცეა, აქ არავინ არავის არაფერს ავალებს და ყველა საკუთარი ნებით ერთიანდება ან არ ერთიანდება ვინმეს ან რაიმეს გარშემო. ეს არსებითი განსხვავებაა. ასევე არსებითი იდეურ-შინაარსობრივი და ხარისხობრივი განსხვავება შეინიშნება თვით ბლოგებს შორის. ამიტომ "თავისუფლების" ბლოგებს მე ერთ ოჯახად ან ერთ კლუბად ვერ გავაერთიანებდი. იქ ყველა ბლოგერს საკუთარი კლუბი აქვს და მიმდევრების თუ გულშემატკივრების თანაკვეთაც არც ისე დიდია. მოდერაციაც აქ, ფეისბუქზე უფრო, ასე ვთქვათ, თავისუფალია, რადგან არავინ ითვლის შემომსვლელთა და კომენტატორთა რაოდენობას. რაც შეეხება ლევან რამიშვილის "მოდერატორობის" სტილს (ბრჭყალებში იმიტომ ვწერ, რომ ფეისბუქის ნებისმიერი წევრი დამემოწმება, აქ მეტ-ნაკლებად დირექტიული მართვაც კი თემებისა სრულიად გამორიცხულია), იგი იმდენად სტატიაში/ბლოგში ჩამოყალიბებული იდეის მიწოდებას კი არ გულისხმობს ნაცნობ-მეგობრებისთვის, არამედ, რასაც მე ვხედავ - ფართო ინფორმაციულ უზრუნველყოფას საინტერესო და მნიშვნელოვან პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ საკითხებზე, რაც მე პირადად ძალიან მომწონს - ადამიანი ყველაფერს თვალს ვერ მიადევნებ, ლევანის დადებული ლინკები კი ბევრი მნიშვნელოვანი საკითხის აქცენტირებას ახდენს. ამიტომ მე მისი „კლუბის“ წევრი მხოლოდ იმდენად ვარ, რამდენადაც მომინდება დავაწკაპუნო მის მიერ დადებულ ლინკზე. ზუსტად ასევე, მეც ვთავაზობ ჩემი დადებული ლინკების ნახვას, ჩემს შექმნილ ჯგუფებში გაწევრიანებას, ჩემი შექმნილი გვერდების გულშემატკივრობას... და ამ გაგებით ლევანიც ჩემი კლუბის წევრია. ფეისბუქის ღირსება სწორედ არჩევანის ფართო თავისუფლებაა, იმის საშუალებაა, რომ აქ ყველა თავის კლუბში იწვევს ერთმანეთს, აზრს თავისუფლად გამოთქვამს (თავისი საკუთარი სახელითა და გვარით) და ამავე დროს არავინ არავის არაფერს აძალებს. თავისუფალი საზოგადოებაც ესაა. ამიტომაც ჰქვიათ ფეისბუქსა და სხვა მსგავს „კლუბებს“ სოციალური ქსელები და ამიტომაც ჰყავს ფეისბუქს უკვე 300 მილიონ წევრზე მეტი.

ია ანთაძის საკამათო ბლოგი შეგიძლიათ იხილოთ აქ:
http://www.tavisupleba.org/content/blog/1883410.html

ტერმინი "პროპაგანდა": ჩემი კომენტარი დისკუსიისთვის - Facebook | მომხმარებლის Shorena Shaverdashvili სურათები - პროფილის სურათები

Discover Simple, Private Sharing at Drop.io

დისკუსიას სრულად შეგიძლიათ გაეცნოთ აქ:
Facebook | მომხმარებლის Shorena Shaverdashvili სურათები - პროფილის სურათები

ჩემი კომენტარი:
Lasha Beraia
პროპაგანდის განმარტებისთვის:

1. ენციკლოპედია ბრიტანიკა (იმედია, ეჭვი არავის გეპარებათ, რომ ესაა ერთ-ერთი ყველაზე სანდო და კომპეტენტური წყარო):

Propaganda

Manipulation of information to influence public opinion.

The term comes from Congregatio de Propaganda Fide (Congregation for the Propagation of the Faith), a missionary organization established by the pope in 1622. Propagandists emphasize the elements of information that support their position and deemphasize or exclude those that do not. Misleading statements and even lies may be used to create the desired effect in the public audience. Lobbying, advertising, and missionary activity are all forms of propaganda, but the term is most commonly used in the political arena. Prior to the 20th century, pictures and the written media were the principal instruments of propaganda; radio, television, motion pictures, and the Internet later joined their ranks. Authoritarian and totalitarian regimes use propaganda to win and keep the support of the populace. In wartime, propaganda directed by a country at its own civilian population and military forces can boost morale; propaganda aimed at the enemy is an element of psychological warfare.

Main

dissemination of information—facts, arguments, rumours, half-truths, or lies—to influence public opinion.

2. ისტორიის მე-7 კლასის სახელმძღვანელო (გამომცემელი – თქვენი მონა-მორჩილი, "ლოგოს პრესი", პირველი გამოცემა – 2006, მეორე გამოცემა – 2009), ავტორების მიერ ამ ასაკის მოსწავლეებისთვის შემუშავებული გამარტივებული განმარტება გაკვეთილში "კომუნიზმის 'დიადი მიზანი' საბჭოეთში":

პროპაგანდა – იდეები (შესაძლოა ცრუ ან შელამაზებული), რომლებსაც პოლიტიკური ლიდერი ან პარტია ავრცელებს მხარდაჭერის მოსაპოვებლად.

Ella Fitzgerald - Summertime

შეყვარებული სამურაი ხარაკირის უფლების გარეშე

(ერთი იაპონური ლეგენდის მოტივებზე)

ჩემი გული გრძობით სავსეა.
ისინი – ოცნებები, ზმანებები,
ფიქრთა მძივებად ასხმული მარგალიტები –
არსად გამქრალან.
უკვე მერამდენედ გადავუჭირე
გონივრულობის მათრახი,
წესრიგის გულგრილ მოყვარულთა მიერ
შვების წამლად გამოწერილი, –
და გვერდებამწვარნი კუთხე-კუნჭულებში მიიმალნენ.
თრთიან რაღაც ხანს, მაგრამ როგორც კი
მკაცრ ხელსა და მზერას მოვაკლებ,
თავს წამოყოფენ.
მაშინ კი ისევ ამეშლება შენზე ფიქრები...
მაპატიე, რომ ვერ გივიწყებ –
საპყრობილეში ჩაგდებულ სასოწარკვეთილ სამურაის
არც თავისუფლებას მიქადის ვინმე
და არც რამ იარაღი დამიტოვეს,
ხარაკირი რომ გავიკეთო.

ორი ყლუპი თავისუფლება

საუბარში ერთხელ ახსენე „ორი ყლუპი თავისუფლება“.
მაშინვე მივხვდი: იმ ფოტოზე, სადაც უკვე გაზრდილი ჩანხარ,
სად დაგთამაშებს ქალური სიბრძნის უხილავი ათინათები და
თვალიც გიღიმის, – რაღაც გაკლია: გულს გაკლია უსამანობა.

წარმოიშვა თუ არა ადამიანი მაიმუნისგან და რატომ დაიწყო ორ ფეხზე სიარული?

(Ardipithecus Ramidus-ის უახლესი აღმოჩენისა და მისი მნიშვნელობის შესახებ)

უნდა გავაწბილო ისინი, ვინც სწრაფად ირწმუნა (ხმა მომენტალურად დაირხა!), თითქოს, ამერიკელების უახლესი აღმოჩენის თანახმად, ადამიანი მაიმუნისგან არ წარმოშობილა.

Ardipithecus Ramidus – ასე უწოდეს პრიმატების სახეობას, რომელიც 4.4 მლნ წლის წინ ცხოვრობდა. ეს არის ერთ-ერთი რგოლი თანამედროვე ადამიანის, ჰომო საპიენსის ჩამოყალიბების გზაზე.

სინამდვილეში, შიმპანზეებზე დაკვირვება და ამ დაკვირვებების შედეგად ადამიანის ჩამოყალიბებაზე დასკვნების გამოტანა არის დღეს მიჩნეული არასწორად, თორემ ის, რომ ადამიანსა და მაიმუნებს საერთო წინაპარი ძველი პრიმატი სახეობები ჰყავდათ, დღესაც უდავოა მეცნიერთათვის.

არდი (ასე შეარქვეს იმ მდედრს, რომლის ჩონჩხმაც საოცრად კარგ მდგომარეობაში მოაღწია ჩვენამდე) მას შემდეგ ცხოვრობდა, რაც ადამიანისა და შიმპანზე/ბონობოს გზები გაიყარა (ეს 6-7 მლნ წლის წინ მოხდა). ამდენად, ის „ადამიანური ხაზის“ ერთი საინტერესო წარმომადგენელია. არდის ჩონჩხი ერთ-ერთი ყველაზე კარგად შემონახულია ადამიანის წინაპართა ჩონჩხებს შორის (თორემ უფრო ძველების ნაშთებიცაა აღმოჩენილი და არდი აღმოჩენილთა შორის „უძველესი“ როდია) და მკვლევართ მრავალი ახალი და საინტერესო დასკვნის გაკეთების საშუალებას აძლევს. კერძოდ, მაგალითად:

არდი ორ ფეხზეც დადიოდა და ხეებზეც „ფრთხილად“ დაძვრებოდა (არა იმგვარად,  როგორც თანამედროვე მაიმუნები). საამისოც მას ფეხზე განზე გაწეული დიდი თითი ეხმარებოდა. რითია ეს ფაქტი მნიშვნელოვანი?

მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ადრინდელი შეხედულება, თითქოს ადამიანის წინაპარი ორ ფეხზე გაშლილ მინდვრებში „გამოსვლასთან“ დაკავშირებით დადგა, არდის აღმოჩენის შემდეგ მცდარად იქნა მიჩნეული. საქმე ისაა, რომ როგორც უტყუარად დადგინდა, არდი ტყეში ცხოვრობდა.

ორ ფეხზე სიარულის დაწყებასთან დაკავშირებით, ამჟამად აქტუალურია მეორე თეორია, რომელსაც პირობითად ჰქვია „სექსი საკვების სანაცვლოდ“. მისი არსი შემდეგშია:

პირველ რიგში უნდა აღინიშნოს, რომ არდის საგრძნობლად დაპატარავებული ეშვები აქვს, განსხვავებით ყველა მაიმუნისგან (საერთოდ, ეშვები მამრებს უფრო დიდი აქვთ ხოლმე).

ეშვების სიდიდე მეცნიერთათვის მამრთა აგრესიულობის ნიშანია. ეშვები ის ბუნებრივი იარაღია, რომელიც მამრს მდედრის მოსაპოვებლად გამართულ ორთაბრძოლებში სჭირდება. არდის ეშვების სიპატარავე უკვე მის „გაადამიანურებაზე“ მიუთითებს. აგრესიის გზით მდედრის მოპოვების სქემა შეცვალა მდედრისა და მისი ნაშიერისთვის საკვების შეთავაზების სქემამ.

როგორღა მიართმევდა სექსუალური ლოიალობის მაძიებელი მამარი მდედრს ტყეში მოგროვილ საკვებს, თუკი ხელები თავისუფალი არ ექნებოდა ამ საკვების მოსატანად? ჰოდა, თეორიის არსიც ესაა: არდიპითეკუს რამიდუსის მამრებს ორ ფეხზე სიარული თითქოს მდედრისთვის საკვების მისატანად დასჭირდათ.

წყარო: http://news.nationalgeographic.com/news/2009/10/091001-ardipithecus-ramidus-ardi-oldest-human-skeleton-fossils.html

რელიგიის სწავლება სკოლაში

ეს პოსტი არის ერთგვარი კომენტარი ტომუშკას ბლოგზე გამოქვეყნებული პოსტისთვის შენი არგუმენტირებული პოზიცია!, სადაც გაიმართა ფრიად საინტერესო დისკუსია საკითხზე, უნდა იყოს თუ არა მოწყობილი საჯარო სკოლების საკლასო ოთახებში ხატების კუთხეები.
არსებობს განათლების მინისტრის მიერ დამტკიცებული ეროვნული სასწავლო გეგმა, რომელშიც გაწერილია სასწავლო საგნები, მათი სწავლების მეთოდიკა, სკოლის ძირითადი ამოცანები და ა.შ.
მე-7 კლასის საზოგადოებრივი მეცნიერებების პროგრამით, კულტურისა და რელიგიის მიმართულებაში გათვალისწინებულია შემდეგი:
[ისტ. გეო. VII. 12.] მოსწავლე აანალიზებს, თუ რა მნიშვნელობა აქვს რელიგიას საზოგადოების ცხოვრებაში.
შედეგი მიღწეულია, თუ მოსწავლე:

• არქეოლოგიურ და ეთნოგრაფიულ (სახელმძღვანელოში მოცემული და მოძიებული) მასალაზე დაკვირვების საფუძველზე საუბრობს საზოგადოების რელიგიურ წარმოდგენებზე;
• ჯგუფური მუშაობისას რომელიმე ქვეყნის მაგალითზე მსჯელობს რელიგიური ტოლერანტობის შესახებ როგორც წარსულში, ასევე დღეს;
• კლასში დისკუსიის დროს მსჯელობს, თუ რა გავლენას ახდენდა რელიგია ოჯახურ ყოფაზე ადრე და რა გავლენას ახდენს იგი დღეს;
• რუკაზე უჩვენებს მისთვის ცნობილი რელიგიების წარმოშობის ადგილებს, გავრცელების დღევანდელ არეალებს და ჩამოთვლის მათთან დაკავშირებულ მნიშვნელოვან საკულტო ძეგლებს, სიმბოლოებსა თუ ტრადიციებს;
• რომელიმე ქვეყნის რელიგიისა და კულტურის შესახებ მოპოვებული ინფორმაციის საფუძველზე მსჯელობს, თუ როგორ დაეხმარებოდა ეს ინფორმაცია ამ ქვეყანაში მოგზაურობის დროს;
• თანაკლასელებთან ერთად მოპოვებული ეთნოგრაფიული მასალის (სახელმძღვანელო, ლიტერატურა, ფილმები, ილუსტრაციები, საკუთარი სამგზავრო ჩანაწერები, ინტერვიუები და სხვა) საფუძველზე საუბრობს საქართველოში მცხოვრები ეროვნებების საოჯახო თუ რელიგიური დღესასწაულების შესახებ და ავლებს მათ შორის პარალელებს;
• იყენებს სტატისტიკურ ინფორმაციას და ადგენს საქართველოს მოსახლეობის ძირითადი რელიგიების ამსახველ რუკას; მსჯელობს საქართველოში რელიგიის გეოგრაფიის განმსაზღვრელ ისტორიულ ფაქტორებზე.

როგორც გამომცემელი (ვარ გამომცემლობა „ლოგოს პრესის“ დამფუძნებელი) გთავაზობთ გაეცნოთ ჩვენი მე-7 კლასის ისტორიის სახელმძღვანელოს შესაბამის თავს (სახელმძღვანელოს გადამუშავებული და ხელახლა გრიფირებული ვარიანტი წელს სექტემბერში შევიდა საქართველოს სკოლების ნაწილში, მათ შორის რუსულ, სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე). თავის სათაურია „რელიგია“ და იგი დაწერა ერთ-ერთმა ჩვენმა ავტორმა, თსუ ფოლკლორისტიკის კათედრის გამგემ, ახალი აღთქმის თანამედროვე ქართულ ენაზე მთარგმნელმა და, ზოგადად, შესანიშნავმა მეცნიერმა და მოაზროვნემ, პროფესორმა ზურაბ კიკნაძემ. ტექსტის დახვეწაზე – სკოლის მოსწავლის დონესთან დაახლოებასა და ასევე სავარჯიშების შედგენაზე ზოგიერთ სხვა ავტორთან ერთად თქვენი მონა-მორჩილიც მუშაობდა.

Discover Simple, Private Sharing at Drop.io

ქვემოთ მოცემულ ლინკზე შეგიძლიათ პირდაპირ ეკრანზე წაიკითხოთ ან ჩამოტვირთოთ PDF ფაილი (გთხოვთ მხოლოდ პირადი მოხმარებისთვის გამოიყენოთ – კოპირაიტით დაცული მასალაა):

http://drop.io/religia7klasisistorialogospress/asset/religia-tavi-logos-presis-me-7-klasis-istoriis-saxelmzgvanelodan-pdf

ვიმედოვნებ, რომ ამ მასალას თქვენთვისაც საინტერესოდ და სასარგებლოდ ჩათვლით და მასზე დაყრდნობით ნათელი წარმოდგენა შეგექმნებათ იმაზე, თუ როგორ უყურებს დღეს სახელმწიფო რელიგიის სწავლებას სკოლაში და როგორი შეთავაზება გავუკეთეთ სასწავლო მასალის სახით პედაგოგებსა და მშობლებს გამომცემლობამ და ავტორებმა. მოკლედ რომ აგიხსნათ სახელმძღვანელოების შექმნისა და გრიფირების მექანიზმი, სახელმწიფო აცხადებს ტენდერს და გამომცემლობებს განხილვისა და გრიფირებისთვის შეაქვთ სახელმძღვანელოები; პედაგოგს დღეს შეუძლია არჩევანი გააკეთოს რამდენიმე ალტერნატიული სახელმძღვანელოდან.

ამ პოსტის მარჯვენა მხარეს, ბლოგის ზედა ნაწილში მოთავსებული მაქვს პატარა გამოკითხვა, რომელსაც ვადა მალე გასდის. თუ არ დაიზარებთ, ტომუშკას და სხვა რამდენიმე ადამიანის მაგალითს მიმართეთ და თქვენც გამოხატეთ აზრი კიდევ ერთ საჭირბოროტო საკითხზე: „თქვენი აზრით, სად უნდა იღებდნენ მოზარდები სექსუალურ განათლებას?“ (შეგიძლიათ ერთდროულად რამდენიმე პასუხი მონიშნოთ!) წინასწარ გმადლობთ :)